Urząd

Urząd


Reżyser Krzysztof Kieślowski
Produkcja Polska
Rok 1966
CenaBEZPŁATNE

Z punktu widzenia urzędnika – tak mogłaby się nazywać druga w karierze etiuda Krzysztofa Kieślowskiego. Precyzyjnie skonstruowany i zdradzający twórcze i przekorne podejście do obowiązującej ówcześnie tendencji dokumentowania życia codziennego Polaków, Urząd jest dowcipną satyrą na zbiurokratyzowany świat wydziału rent Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Kieślowski subtelnie pokazuje absurdy państwowej instytucji, w teorii służącej obywatelowi, w praktyce utrudniającej mu życie. Stosunek urzędnik – petent to według Kieślowskiego anabiotyczna relacja pełna utarczek, zależności, odzwierciedlająca stosunek władzy do społeczeństwa. Nieco ponad pięciominutowy film zbudowany został na kontrastach, którym odpowiada płynna praca kamery. Obserwujemy petentów czekających w kolejce na rozpatrzenie wniosków, kamera filmuje ich plecy, głowy, wzmacniając tym samym poczucie, że nie człowiek jest tu ważny, a instytucja. Tytułowy urząd, który reprezentują młode kobiety, filmowany jest za pomocą detali, ukazujących tym samym znaczenie instytucjonalnych rytuałów, ale i samych urzędników. Między „starymi” a „młodymi”, między petentami a urzędnikami, zawsze tkwi niemy świadek – przezroczysta szyba, uniemożliwiająca prawdziwy kontakt. I jak refren powtarzają się te same frazy: „Proszę poczekać”, „Chwileczkę”, „Co pan(i) robił(a) na przestrzeni całego życia?” Film dostępny w ramach współpracy z Państwową Wyższą Szkołą Filmową, Telewizyjną i Teatralną im. Leona Schillera w Łodzi.


Dostępne źródła: